مرگ تدریجی

تو در این نزدیکی

من در این فاصله ها گم شده ام

خالی از عشق و امید

خالی از لطف و صفا

نگرانِ عاقبتِ این آبادی

قاصدک ها همه بی خبرند

غمی دارم نه چندان اندک

به سراغم می آید گاه گاهی

مرگ تدریجی یه رویا

نمنمک همت من دست کشیده است ز من

کلبه تاریک من نور نخواهد هرگز

شب به از روز پر از دردسر است

منتظر می مانم

حتم دارم ، می رسد روزی

که دگر من نیز نباشم

یاد آن قهقه ی شیرینت

یاد آن روز قشنگ

خار ساخته است تخیل را

رنگ باخته و زرد شده

همچنان منتظرم

همچنان منتظرم ...

وش

daghdagheh...